โรคลำไส้อักเสบเรื้อรังไอบีดี หรือย่อว่าโรคไอบีดี (inflammatory bowel disease, IBD)
เป็นกลุ่มโรคที่มีการอักเสบของทางเดินอาหาร เป็นโรคที่พบได้ไม่บ่อยนัก พบในกลุ่มคนผิวขาวหรือชาวตะวันตกมากกว่าคนเอเชีย
พบได้ทุกช่วงอายุ แต่มักจะพบในช่วงอายุ 15 ถึง 40 ปี(เด็กเล็กและผู้สูงอายุก็เป็นได้) โรคไอบีดีจำแนกได้เป็น 2 โรค คือ
โรคลำไส้ใหญ่อักเสบเรื้อรัง
(UC)
จะเกิดการอักเสบบริเวณลำไส้ใหญ่เป็นหลักอาจจะอักเสบจนเป็นแผล มักลุกลามเฉพาะเนื้อเยื่อชั้นตื้นๆ เช่น ชั้นเยื่อบุลำไส้ (mucosa) ของลำไส้ใหญ่ ส่วนใหญ่เป็นที่ลำไส้ตรงเหนือจากทวารหนักขึ้นไปอาจจะลุกลามสูงขึ้นไปเท่าใดก็ได้แล้วแต่ความรุนแรงของโรค พบได้ประมาณ 0.5 – 24.5 ราย ต่อประชากร 1 แสนคน สามารถพบในเพศชายและเพศหญิงพอๆกัน
โรคโครห์น
(CD)
เป็นโรคที่พบการอักเสบได้ในทุกส่วนของระบบทางเดินอาหาร ตั้งแต่ช่องปาก หลอดอาหาร กระเพาะอาหาร ลำไส้เล็ก ลำไส้ใหญ่ และทวารหนัก อย่างไรก็ตามมักพบที่ส่วนปลายของลำไส้เล็กและส่วนต้นของลำไส้ใหญ่ พบได้ประมาณ 0.1 – 16 ราย ต่อประชากร 1 แสนคน พบในเพศหญิงมากกว่าเพศชายเล็กน้อย